X
تبلیغات
مقاله.شعر.تصویر
دیدنی
                                         

فریاد                                               

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آبان 1390ساعت 13:5  توسط رسول | 
 

                                                  آنگاه که...

آنگاه که گفتم یاد یاران به دوردست نبر٬نوشتی یاد دریاکن.

آنگاه که گفتم بانسیم در کنارم بمان٬نوشتی همیشه در آغوش باد باش

آنگاه که گفتم غرش رعد زیباست٬نوشتی طغیان رود را بنگر.

آنگاه که گفتم بارش آسمان گفته هادارد ٬نوشتی با برف سخن بگوی.

آنگاه که گفتم در ژرفای آب جستجو کن٬نوشتی در آسمانم پیداکن.

آنگاه که گفتم مهر را در کجا باید یافت٬نوشتی به چشمان مادر خیره شو.

آنگاه که گفتم یار با ما وداع کرد٬نوشتی با خودرفاقت کن.

آنگاه که گفتم یار در کجا گم شد٬نوشتی خود را بیاب.

آنگاه که گفتم درطلوع به تو فکر می کنم٬نوشتی با تنهایی شب هم درد باش.

آنگاه که گفتم ما هم خدایی داریم٬نوشتی با او درد خویش باز گوی.

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم آبان 1390ساعت 14:43  توسط رسول | 
 

                                            انتخاب

بدم یاخوب؟توبگو.

میخواهم بدانم مراچگونه می پنداری؟

میخواهم بدانم آیاوجودمراباورداری؟

میخواهم بدانم ایاتوانسته ام اندکی از حس نهفته خودرابرای تو 

آشکارکنم؟

توبگو...توبگوکه زمن چه میخواهی؟

بگو...بگوتابدانم غوغای درونت ازچه حکایت می کند؟اماهراس دارم‌

چه بساحکایتی تلخ باشد.

بگوبگوکه چون شهد شیرین است.

نمیدانم که آیامیدانی زندگی چیست؟

بیاباهم ازکوه زندگی بالارویم گه در حال صعودوگه درحال سقوط

اماسرانجام قله خوشبختی را فتح خواهیم کرد.

چه زیباست اگرصحرای خشک اندوه رابااقیانوس آرام محبت آبیاری

کنیم.

چگونه از درونم برایت بگویم بگویم که میدانم گاه زمن گریزانی گاه

زمن خشمگین.

چگونه بگویم که ای مهربان!مرادرک کن که چطوربرای صمیمیت

رنج می برم.

گاه می پرسم آیاحال که ازاین آبریز جاری شده ام سرانجام به 

آبگیر خواهم رسید؟

آیاهیچ می دانستم آن هنگام راکه چون مرواریددرآغوش صدفی

مهربان خواهم خفت؟

آرزو دارم من وتو مکافات شامگاه را به لذت سحرگاه برسانید.

ای آفتاب لقا

            برایم  آتش طورباش

            برایم حدیث عشق بخوان.

میخواهم دربارگاه گرم تو بیاسایم تاشاید ابریشم لطیف محبت تو

به رویم بنشیند ومرادرخواب به سرزمین عاشقان بَرَد به همان 

جایی که هردوبه دنبال آن هستیم.

ابرهای آسمان رابنگرکه چگونه برمامی بارند می بارندتاتیرگی غم 

رابشویند.

پرندگان را ببین که چگونه ازشعف من وتوترانه می سرایند.

سراب رادر آن دوردست هابنگرکه چگونه برای ماچشمه ای 

جوشان گشته تاشایدخشکی لبها یمان رامحو کند.

ای عزیزدراین عرصه پهناور رودهای روان بماندتاسیراب شوم و

بدان که برایت رودی خواهم شد تاسیرابت کنم.

مراباکلامت چون آهوی رمیده ازبهشت سبز به گریزوامدار.

برایم آهوی ختن باش شاید که مشک درونت شوم.

بگو در دل آیینه گونم چه می بینی؟

بگو تا در گردباد درونت گم شوم.

بگووبغض وجودم را تا ابد خاموش کن.

میدانم تونیز چون من طعم خوش عشق را چشیده ای .

شاید میخواهی مرا چون غبار در جاده ای تاریک ببینی

شاید میخواهی سایه ام راروی دیوارکوچه های زیبای زندگی

پاک کنیم

شاید هم کنار جوی نقره ای می نشینی زیر آفتاب به انتظار

مسافری پیاده

مسافری که به عشق تو با پاهای ترک خورده سوزش خارهای 

بیابان را به زیر پاحس کرده اند.

امامیدانم که دوستم داری پس بدان که دوستت دارم.

هرگز از من دلگیر مشو چراکه در سینه ام بخاطر تو هیاهویی

عظیم بر پاست. مرا باروشنایی ها پیوندده.

میخواهم کلبه ای از مهر وصفابناکنم.

                                                   کمکم کن   

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم آبان 1390ساعت 14:18  توسط رسول | 
                 بیاد ناهید

 لحظه ای بامن باش

تاکه ازتونفسی تازه کنم

تاازآن لحظه باتوسفرآغازکنم

سفری تاته بیشه های سرسبزخیال    

                                           تابه دروازه شهرآرزوهای محال

                                                                          سفری درخم وپیچ گذر ستارهها

ازمیون دشت پرخاطره ترانه ها

                                                        لحظه ای بامن باش

تابه باغ چشم تو،پنجره ای بازکنم        

ازتوشعرو قصه وترانه ای ساز کنم

شعری هم صدای بارون                رنگ سبز جنگل وآبی دریا           قصه ای به رنگ و عطر

قصه های عشق عاشقای دنیا                                   ازیه لحظه تا همیشه

                   می شه از تو پر گرفت تا اوج ابرا

                                                                  کوچه، پس کوچه شهر

                                                    باخیالت پرسه زدتا مرز فردا

                                                   لحظه ای با من باش              

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آبان 1390ساعت 14:24  توسط رسول | 
 

 فقیربه دنبال شادی ثروتمند وثروتمندبه دنبال آرامش زندگی فقیر:

کودک به دنبال آزادی بزرگتروبزرگتر به دنبال سادگی کودک:                                                            

پیربه دنبال قدرت جوان وجوان درپی تجربه سالمند:

آنان که رفته اند در آرزوی بازگشت وآنان که مانده اند در رویای رفتن:

خدایا!                                                                            

کدامین پل درکجای دنیا شکسته که هیچکس به مقصد خود نمیرسد؟

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آبان 1390ساعت 14:12  توسط رسول |